Titel
Vlag
Foto

8 november Aankomst in Yangon
Ik ben moe van de reis en heb eigenlijk vooral zin in slapen, toch ga ik maar even naar buiten om geld te wisselen en water te kopen. Terug op mij kamer eet ik nog een fruitreep en ga al om 16.00 uur eindelijk slapen.

9 november Dagje Yangon
Ik ben vroeg wakker en na het onbijt ga ik mijn fiets eens in elkaar zetten, bij het oppompen van de voorband scheurt het ventiel los van de binnenband. Gelukkig heb ik een extra binnenband bij me en is het euvel zo verholpen. Ik ga op weg naar de Shwedagon Pagode, een schitterende tempel die het uitzicht van Yangon beheerst. Om een swat anders te doen laat ik mij voor een paar dollar door gids Kim rondleiden, hij vertelt van alles over de geschiedenis van de pagode en geeft aan waar de beste plekjes zijn om een foto te maken. Hij raad me ook aan om vooral 's avonds nog een keer terug te komen om de pagode ook bij kunstlicht te aanschouwen. Hierna fiets ik een beetje rond om de stad te bekijken en stuur bij een internetcafe een berichtje naar huis dat alles goed is. Toen nog op weg naar een enorme liggende Buddha om het dag programma af te maken. 's Avonds werd ik bij de Shwedagon Pagode nog aangesproken door een Burmees stel dat hun Engels wilde oefenen, zij lieten mij de plaatsen zien waar je de dispersie van de diamand in de top van de stupa waar kan nemen, cool.

10 november Treinreis naar Mandalay
De weg naar Mandalay is vooral lang en daarom vertrok mijn trein al om 4.30 uur in de ochtend. Van het hotel had ik een ontbijtpakketje meegekregen en zelf had ik mij bewapend met bananen en water, honger was dus uitgesloten. Mijn fiets met dezelfde trein meekrijgen betekende eerst nog wat moeilijk kijken en zuchten, maar was toch vrij snel geregeld. Ik heb veel van het uitzicht genoten, het spoor wordt ook als extra voetpad gebruikt en bij elk station staat een mannetje met een groene vlag als sein. Ook de spoorwegovergangen worden met de hand bediend. De catering in de trein is geweldig, heerlijke maaltijden zag ik langs komen, voor de terugreis neem ik dus minder bananen mee. Eenmaal aangekomen in Mandalay was het alweer donker, maar ik had het hotel zo gevonden. Omdat de standaard kamers allemaal bezet waren had ik een extra grote kamer, vervelend he.

11 november Eindelijk fietsen
Omdat ik al een aantal dagen onderweg ben besluit ik maar gelijk twee etappes te rijden. De eerste is kort, 25 km en lijdt naar Sagaing waar zo'n 500 tempels te zien zijn. Omdat ik niet al te veel tijd heb, beklim ik Sagaing Hill voor het prachtige uitzicht. Daarna start ik etappe 2 van 102 km. Helaas geeft mijn km-teller meer km aan dan het route boekje, meer dan 10% verschil, dat kan dus laat worden. Mijn benen voelen ook niet zo lekker als in het begin, lekker begin dus. Bij het water kopen merk ik dat mijn voorband lekker veert. Voor het eerst een lekke band (ik hoor Winters al lachen). Midden in een gezellig stadje ga ik dus mijn band plakken. Razendsnel staat er een bakje water voor mijn neus om het lek te vinden, precies op de naad van mijn nieuwe binnenband; zou het daar aan liggen? Weer op weg bedenk ik mij dat ik misschien niet lang genoeg gewacht heb met het oppompen van de band. Deze is 2 km later dan ook al weer wat zachter; nog een keer proberen. Tussen het plakken en het pompen sla ik een heerlijk warm colaatje naar binnen en ga weer op weg. Een uurtje later is het weer mis, voor het donker binnenkomen zit er ook niet meer in dus ga ik maar naar bussen zwaaien. De eerste raast hard voorbij, maar de tweede stopt. Monywa? Yes, Monywa. OK, fiets op het dak, ik in de bus. Gezien de rijstijl van de gemiddelde buschauffeur in ZO-azie houd ik mijn helm maar op. In Monywa loop ik naar het hotel van mijn keuze, helaas vol. Het volgende hotel is vies, dus dan maar een prijsklasse hoger en dat bevalt prima. Het tweede lek blijkt ook op de naad van de nieuwe binnenband te zitten. Inspectie van de buitenband levert niks op, raar. Ik hoop dat het bij deze lekken blijft.

12 november Fietsen en varen
Ik sta vandaag vroeg op en heb er weer zin in, mijn km-teller wijkt nog steeds flink af van het routeboekje, dus het wordt ruim boven de 100 km vandaag. Het eerste wat me opvalt is dat er veel getrouwd wordt vandaag, in het eerste uur al zo'n 5 feestjes gezien, daar beginnen ze dus vroeg mee. Fietsen gaat heerlijk, de banden blijven hard en na iets meer dan 6 uur heb ik de 122 km naar Pakokku erop zitten. In Pakokku moet ik echter nog een boot regelen naar Bagan, volgens de info kost dat zo'n 30.000 Kyat (30 Euro). Het eerste bod is echter 20.000 dus laat ik het onderhandelen maar zitten en koop nog wat bananen om mijn enorme honger te stillen tijdens het boottochtje van een uur. Het is een leuke tocht en weer wat anders dan fietsen. In Nyaung U vind ik een leuke kamer bij een guesthouse.
Morgen de tempels van Bagan.

13 november 4400 Pagodes
Dat is best veel op zo'n klein oppervlak. Eerst ga ik naar de Shwezigon want die is dichtbij en groot, busladingen toeristen dus, en allerlij Burmezen die geld willen verdienen, altijd leuk als het niet te lang duurt. Dan nog even na het postkantoor om enkele kaartjes te posten en weer verder lukraak langs wat tempels te fietsen. Bij een van de tempels ontmoet ik een jonge dame die ook maar wat rondfietst en we besluiten dit samen te gaan doen. Enkele minuten later komen we er ook nog achter dat het makkelijker is om Nederlands met elkaar te spreken dan Engels. We drinken wat thee bij de rivier en bekijken nog wat tempels en gaan dan ieder weer ons eigen weg. Voor de zonsondergang zoek ik een rustig tempeltje voor mij alleen om mooie foto's te maken. De bewolking verpest de boel echter, jammer. Wel heb ik lol met een Burmees jongetje dat naast de tempel woont. Ook laat ik in afwachting van de zonsondergang een kunstenaar zijn hele collectie tonen, zonder aankoop natuurlijk. In het donker ga ik bewapend met koplamp de trappetjes van de tempel weer af en wordt daarna nog kortstondig aangevallen door een pad. Bij mijn fiets gekomen is mijn voorband weer eens lek en het volgende dorp is nog even lopen, maar wat doe je er aan? Na een half uurtje ben ik weer in de bewoonde wereld en vraag een brommerrijder of hij weet waar ik vervoer kan regelen (al ging het communiceren lastiger dan ik nu vertel). Na een paar minuten rijdt een vriend van hem langs en hij vraagt hem om hulp. Deze man spreekt gelukkig beter Engels en zegt mij hem te volgen naar zijn huis (100 m verder). Daar gaat hij naar de buurman die een auto heeft en deze wil mij na wat denk werk en onderhandeling wel naar mijn guesthouse brengen. Daar aangekomen ga ik eerst flink eten om dan mijn band te plakken. Het is een nieuw lek, vlak bij de ouden. Inspectie van de buitenband levert weer geen lekmaker op, morgen maar proberen een nieuwe binnenband te kopen.
Mijn badkamer is trouwens groot genoeg om een fiets in te plaatsen, en mijn fiets is best vies van alle zandweggetjes naar de pagodes. Mijn fiets krijgt dus een lekkere douche waarna ik heerlijk in slaap val.



Disclaimer
JavaScript Menu Courtesy of Milonic.com