Titel
Vlag
Foto

Reisverslag van 6 januari 2004, Nha Trang

H, wat vervelend: We hebben zomaar zes dagen lang in een oord met vooral zon, zee en strand moeten vertoeven. Het is bijna alsof we op vakantie zijn....

30 december, Quy Nhơn - Tuy Ha (95 km)
Slechts n dag voor Oud en Nieuw zijn we uit Quy Nhơn vertrokken. We waren vooral erg blij om deze stad te verlaten. De route naar Tuy Ha was pittig, maar echt grandioos. Via een smal weggetje in redelijk slechte staat en behoorlijk steil kwamen we op de kustweg naar Son Cau, waar we al vrij snel een (georganiseerde) groep Australirs zagen fietsen (zonder bagage, deze werd door een busje vervoerd). De route was echt adembenemend mooi, heuvelachtig, waardoor we telkens weer verrast werden door het mooie uitzicht over de zee, het strand, baaien met bootjes, bergen.... We haalden al snel de langzaamste fietsers in, kwamen het busje tegen dat onderweg aanwijzingen gaf en de snelste fietsers moesten op een bepaald punt wachten tot de groep weer bij elkaar was. Toen we dat zagen, realiseerden we ons meteen weer hoeveel vrijheid wij hebben. We gaan en staan (fietsen) waar we willen en wanneer we daar zin in hebben: Heerlijk! De tocht was vrij zwaar door alle heuvels, maar het weer was goed en de omgeving wederom fantastisch. Kortom, we hadden onze dagafstand er weer snel opzitten om lekker te relaxen en wat onderhoud te plegen aan de fietsen.

31 december, Tuy Ha - Nha Trang (125 km)
Een lange (deels heuvelachtige) tocht met een paar zware klimmen. Gelukkig hadden Ria, Ricco, Marc en Kirstine even een korte tussenstop gemaakt in Tuy Ha om een deel van onze bagage alvast in de taxi mee te nemen naar Nha Trang. Direct na Tuy Ha werden we weer omringd door rijstvelden. Al gauw doemde een behoorlijke bergketen voor ons op: prachtig gewoon. Maar bergen betekent klimmen! We waren er echter zodanig op voorbereid dat toen we eenmaal boven waren, we (bijna teleurgesteld) dachten 'was dit nu die zware klim?'. De afdaling ging haast net zo langzaam als het klimmen. Het uitzicht was namelijk zo overweldigend, dat we volop in de remmen gingen om er zo lang mogelijk van te kunnen genieten. Ik had daar de hele dag wel kunnen blijven zitten om de omgeving in me op te slurpen. Maar ja, Nha Trang 'riep'. Onderweg hebben we ook nog een praatje gemaakt met een Duitse en een Amerikaanse fietser. Het blijft bijzonder om andere fietsers tegen te komen en ervaringen uit te wisselen. Ook bij de laatste klim voor Nha Trang werden we weer verrast door de top, het was vooral een steile, maar vrij korte klim. Eenmaal in Nha Trang aangekomen, wisten we zeker dat we de juiste beslissing hadden gemaakt om Quy Nhơn zo snel mogelijk te verlaten en om Oud en Nieuw in Nha Trang te vieren: ellenlang, uitgestrekt, mooi (schoon) strand met palmbomen en rieten parasollen, de zee, de golven, de branding... En Oudejaarsavond??? Na een heerlijk diner hebben we ons, voorzien van water, fris, bier en wijn, genstalleerd op het strand, waar we gezellig kletsend gewacht hebben op de jaarwisseling. Champagne in de hand, voeten in het zachte zand, pootje baden in de zee: wat hebben we het goed!

1 - 6 januari 2004, Nha Trang
Op nieuwjaarsdag zijn we bijtijds opgestaan om te laten zien dat ook wij de echte toerist uit kunnen hangen: klaar voor de eilandentrip. Heerlijk snorkelen, zwemmen, lunch op de boot, parasailen (jawel, echt gf), rondvaren in een piepklein rond vissersbootje -> het hoort er allemaal bij. En alsof dat nog niet genoeg was, zijn we de dag erna naar de Hot Springs gegaan, waar we eerst met zijn zessen een modderbad hebben genomen, gevolgd door een mineraalbad en een hotspringzwembad (beetje te hot, water was 38 graden terwijl het buiten al snikheet was). Natuurlijk hebben we de beroemde Cham Towers bezocht. En heel veel en lekker uitgegeten met zijn allen. Ricco was de 3e jarig en dus hebben we een verrassingsontbijt voor hem geregeld (hij had niets door, dus zeer geslaagd). Maar de grootste verrassing van die dag was dat het vliegtuig van Ria en Ricco geannuleerd was, waardoor ze nog een dag bij ons in Nha Trang konden blijven. De 4e waren we echt nog maar met zijn tweetjes over, heerlijk genoten van de zee, het strand, de restaurantjes, lekker lezen, niets doen. Maar ja, zoals gezegd, we hadden weinig keuze. We zouden onze paspoorten niet eerder dan vanmiddag terug krijgen in verband met de verlening van onze visa. We hebben dus daadwerkelijk kennis mogen maken met de Vietnamese mentaliteit / manier van werken... En daar word je niet vrolijk van. Elke keer als we weer een nieuw verhaal voorgeschoteld zouden krijgen, namen we ons voor rustig te blijven, maar ja, op een gegeven moment ben je het beu. Het goede nieuws is dat we nu de paspoorten terug hebben en morgenochtend weer op pad gaan. Tjee, we hebben het fietsen wel gemist. En we zijn weer iets lichter: Ria en Ricco hebben de kleren die we in Hội An hebben laten maken alvast meegenomen naar Ho Chi Minh City. Dat scheelt een heleboel!

We hadden bedacht om vanaf Lạt een transfer te regelen naar Ho Chi Minh City, zodat we in het Zuiden meer tijd hebben. We werden echter allebei niet blij van de gedachte dat we nog maar twee dagen hoeven te fietsen, dus wie weet wat we gaan doen?! Vrijheid en keuzes h!!! Misschien is de klim naar Lạt wel zo zwaar dat onze fietszin in n dag verdwenen is, maar dat horen jullie de volgende keer.

En hierbij de eerste foto van deze vakantie!



Disclaimer
JavaScript Menu Courtesy of Milonic.com