Titel
Vlag
Foto

Reisverslag van 24 december 2003, Hội An

Hội An, kerstavond, het krioelt weer van de mensen op straat, anders dan anders, vast omdat het kerstavond is. Kinderen worden in een kerstmannenoutfit gehesen. Overal staan flikkerende kerstbomen. Mensen wensen je een 'Merry Christmas'.

Maar even terug naar ons verblijf in Huế. Onze laatste dag daar (18 december) was het het grootste deel van de dag redelijk weer - de zon scheen zelfs even! We hebben fietsen gehuurd om de omgeving te verkennen (gehuurd, want we wilden ons geen zorgen maken over waar de fietsen te stallen en of ze er nog wel zouden staan bij terugkomst). Met onze huurfietsen zijn we naar een tombe (Tu Duc) in de buurt van Huế gegaan, een indrukwekkend complex waar we op ons gemak rondgedwaald hebben. Eenmaal weer op weg kregen we onze eerste lekke band (huurfiets dus hè!!!), drie meter voor de deur van een fietsenmakertje: een geluk bij een ongeluk. Het viel niet mee om op een Vietnamese krakfiets zonder versnellingen de heuvels op te rijden - en af ging ook niet altijd even best, want de remmen werkten ook niet zo goed. Nog geen 20 minuten later had Robert de tweede lekke band. We zijn de fiets dus maar om gaan wisselen... Robert is in Huế nog naar de kapper geweest, gelukkig duurt het nog even voordat we weer in Nederland zijn ;)

De volgende ochtend wilden we in alle vroegte onze reis weer voortzetten, maar een blik naar buiten was voldoende om ons nog een uurtje om te draaien, en daarna nog eens! Het regende dat het goot, maar we wilden eigenlijk toch wel op pad. Zo gezegd, zo gedaan: van regen word je nat. En geregend heeft het die dag! Stromende regen, uren achter elkaar, drie passen van >400 meter beklommen. Na 70 km kwam het begin van de volgende etappe, die begon met een zware klim van zo'n 10 km (500 meter hoog). We waren al helemaal doorweekt, onze voeten sopten in onze schoenen: het kon onmogelijk nog erger worden. We zijn dus direct doorgefietst, hoe sneller we hier vandaan komen, hoe sneller we van de regen af zijn. Met verlichting fietsen leek ons gezien de weersomstandigheden veiliger. De Hai Van pas schijnt een geweldig uitzicht te bieden. Wij hebben er dus niet zo heel veel van gezien. Op de top, waar het normaal gesproken krioelt van de verkopers, hebben wij geen mens gezien en zijn snel doorgereden. Maar ja, na alle inspanning, door de regen weer naar beneden, de enige bewegingen die je maakt zijn met je handen (remmen): klappertandend en doorweekt kwamen we aan in Ða Nẵng. Enige vereiste, een badkamer met warm water, maakt niet uit waar, hoe duur enz.... De badkamer was snel omgetoverd in een modderpoel.
De bevelhebber van de Indiase Navy werd verwelkomd in ons hotel. Er was dus een belangrijke delegatie met uniformen aanwezig. Een Vietnamese generaal was zodanig onder de indruk van onze prestatie, dat hij per se bier met ons wilde drinken. Nee zeggen had absoluut geen zin, dus zelfs Robert moest eraan geloven. Ik dacht hem even te helpen, maar zodra de generaal zag dat het glas leeg was, vulde hij het weer bij. De volgende avond zagen we dezelfde generaal in het eerste item van het journaal op televisie.

19 december, ik kijk uit het raam en zie Vietnamezen in poncho's, net zoals de afgelopen dagen! En dat terwijl het aan de andere kant van de Hai Van pas beter weer zou zijn. Het weer is blijkbaar al dagen beïnvloed door een tyfoon, tja, daar is niet zoveel aan te doen. We besluiten dus direct weer zuidwaarts te gaan, naar Hội An (door de wederom stromende regen).

Hội An, een klein, pittoresk kleermakersstadje, paradijs van restaurantjes, vriendelijke mensen, leuke winkeltjes met schilderijtjes, houtsnijwerk, lampionnen, kleding (!), fijn hotel met zwembad, heerlijk ontbijtbuffet en weinig verkeer (op fietsen en brommertjes na)... Ook in de omgeving van Hội An kunnen we ons goed vermaken. En erg belangrijk: het regent niet meer, de zon schijnt nu al een paar dagen volop en het is heerlijk korte broeken weer. Door het slechte weer zijn we al veel verder gefietst dan de planning was. Met oud en nieuw hebben we met Ria en Ricco afgesproken in Quy Nhơn (nog 3 fietsdagen). Het heeft weinig zin daar een week eerder aan te komen, terwijl het hier zo leuk is, dus blijven we hier op ons gemak iets langer dan oorspronkelijk de bedoeling was. En we maken van de gelegenheid gebruik om allebei twee maatpakken en een afritsbroek te laten maken. Echt een aanrader, een leuke ervaring!

Voor wie het weten wil:



Disclaimer
JavaScript Menu Courtesy of Milonic.com